Blau Weisse Bosschenaar Martijn:

FC Schalke 04

1983 was het jaar, dat Den Bosch er weer een Schalke-Bosschenaar bij kreeg. Bij mij is S04 met de paplepel ingegoten, en mijn bloed is “Koningsblau”. Mijn beginjaren van mijn leven heb ik doorgebracht op de Nordkurve, waar de fanatieke aanhang van FC Schalke 04 zich bevind. Kort gezegd heb ik op de Nordkurve leren lopen.

Helaas ging het daarna wat minder met Schalke en was degradatie naar de 2e Liga een feit. Toch besloot ik om S04 te blijven steunen, al was ik zelf nog een klein kind Schalke was mijn broertje en die laat je niet zomaar vallen.
Eind jaren ’90 was het dan hoogtij. Jörg Berger (waarom snap ik nog steeds niet) werd ontslagen en Huub Stevens werd aangetrokken. Nadat we eerst Stevens met zijn Roda hadden uitgeschakeld gingen we nu met Huub verder in de UEFA Cup. Trabzonspor en later Brügge waren zo weggespeeld. Valencia was het in de kwartfinale en ook die werd gewonnen.

Daarna halve finale weer naar Spanje ditmaal naar Tenerife. Uit werd verloren en thuis moest hard geknokt worden, en het “Steh’t auf wenn Ihr Schalker seid” werd in de verlenging geboren. Het lukte, en in een heksenketel wist Schalke te winnen. FINALE! Inter Milaan!

De eerste wedstrijd werd thuis afgehandeld. In een duel dat gelijk opging was het Marc Wilmots in de 70ste minuut die de 1-0 aantekende, en hadden we de “Pott” al met één hand vast. Twee weken later in Milaan was het Zamorano die roet in het eten gooide en voor Inter scoorde. Er moest verlenging komen, en later strafschoppen. Mijn hartslag had zijn top bereikt en mijn bloed het kookpunt. Nadat Aron Winter had gemist wist ik het zeker, wij gaan dat ding naar Gelsenkirchen halen. Mijn gevoel werd bevestigd toen Marc Wilmots de 1-4 vanaf elfmeter binnen schoot. Schalke was winnaar van de UEFA Cup!

De jaren daarna ging het steeds beter. In het jaar 2000/2001 was het de DFB die ons kampioensschap afpakte om bayern in de 94ste minuut te laten scoren tegen HSV. Gelukkig wisten we een week later de DFB Pokal tegen Union Berlin binnen te halen. Een jaar later werd de DFB Pokal weer naar Gelsenkirchen gehaald.

Momenteel is ons Schalke een club van grote waarden in Duitsland en Europa. Een club om trots op te zijn dat je hiervan supporter mag zijn.

Natuurlijk volg ik ook ander voetbal en kan ik niet om FC Den Bosch heen. Vroeger was het nadat wij van Schalke terug kwamen rechtstreeks door naar staanvak K in De Vliert om FC Den Bosch aan het werk te zien. Helaas ging de commercie steeds meer hoogtij vieren en was het niet meer te combineren. Wel volg ik natuurlijk FC Den Bosch altijd nog via TV en internet en bezoek ik nog wel eens de plaatselijke trots in stadion De Vliert. Al ben ik Schalker wat natuurlijk vele Bosschenaren weten, toch geniet ik ook als FC Den Bosch speelt.

Ook bezoek ik af en toe ook nog een andere Nederlandse club: FC Twente. De afgelopen jaren is er een band gegroeid tussen Schalke supporters en die van FC Twente, wat ook de reden is om af en toe af te reizen naar Enschede.

Geel-Zwart; Nee dank je. Alles wat ook maar geel-zwart is komt er bij ons thuis niet. Met geen mogelijkheid wil ik geassocieerd worden met de kleuren van de “Hurensohne” uit Dortmund.

Momenteel bezoek ik iedere thuiswedstrijd en zitten we standaard op de Südkurve, ook ga ik af en toe op bezoek bij het tweede van S04. Uitwedstrijden kijken we altijd gezamenlijk live op “Sky-Sport”, of reizen Schalke af en toe achterna. Europese wedstrijden worden ook gezamenlijk gekeken regelmatig zijn ook wij in Europa terug te vinden om onze jongens ter plaatse in het stadion aan te moedigen.

Mijn droom; DEUTSCHER MEISTER! Het hoeft niet nu maar ooit wil ik samen met ons Schalke en onze supporters het feest der feesten vieren! Ooit zullen wij de kampioenen zijn, ooit zullen wij Deutscher Meister worden.

Schalker Glück Auf!

Houdoe!

Martijn